زنده بودن زندگی نیست
و انسان ها فقط زنده اند و ادامه ی حیات می دهند
برای زنده بودن نان و پنیر و جان پناه کافی است
اما هیچ شکوه و عظمتی وجود نخواهد داشت
آسمان درونت کاملا تاریک خواهد ماند
هیچ ستاره ای در آن نخواهد درخشید
هیچ ماه کاملی آن را روشن نخواهد کرد
تو باید عصیان کنی...
عصیان یعنی دور انداختن کامل گذشته
و زیستن در لحظه ی اکنون
زیستن همچون کودک
چنان که گویی نخستین انسان روی زمینی
از گذشته چنان دل بکن که گویی وجود نداشته است...
